Pewien mężczyzna postanowił wybrać się na popołudniową przechadzkę ze swoim psem nad jezioro. Czworonóg uwielbiał pływać więc jak tylko doszli do celu, zwierzę oddało się wodnym aktywnościom. Na początku wszystko było jak zwykle. Pies cieszył się możliwością szaleństwa w wodzie a jego właściciel obserwował go z Historie największych przyjaźni między psem a człowiekiem - Psy.pl | Psy.pl. 18.02.2022. Życie z psem. Historie największych przyjaźni. Tych więzi nie przerwały żadne przeciwności losu! psy.pl. Ten tekst przeczytasz w 4 minuty. Nasze psy tworzą z nami silne więzi uczuciowe. Często tak mocne, że nie zerwą ich żadne przeciwności Rasy psów, które mają włosy – zanim zadecydujesz się na zakup pupila… Wobec wszystkich powyższych faktów, jeśli za każdym razem po kontakcie z czworonogiem (psem znajomych, rodziny, przypadkowo spotkanym na ulicy) obserwujesz mniej czy bardziej nasilone objawy alergii, dobrze się zastanów, zanim podejmiesz ostateczną decyzję o zakupie bądź adopcji pupila. Eksperyment Humanzee - skrzyżowano szympansa i człowieka, czego skutkiem było pojawienie się na świecie pierwszej ludzko-zwierzęcej hybrydy. Prawidłowa więź z psem, jak ją stworzyć - to odcinek, w którym rozmawiamy między innymi:- o różnicach gatunkowych psowatych i naczelnych- jak rozpoznać, czy Uniwersytet Warszawski utworzył kierunek antropozoologii, badający relację międzygatunkowe z szerokiej perspektywy: kulturoznawczej, psychologicznej, weterynaryjnej i socjologicznej. Więź człowieka z psem. Trudno jest przecenić wagę relacji ludzi ze zwierzętami. Dlaczego zatem więź z psami domowymi jest tak silna? . dr hab. Sabina Nowak Psy powstały w procesie udomowienia wilków. Jako najbliżsi krewni mogą się ze swoimi dzikimi przodkami kojarzyć, a powstałe w ten sposób mieszańce są płodne. W w środowisku naturalnym do krzyżowania się pomiędzy nimi dochodzi niezwykle rzadko. W ostatnich kilkunastu latach w Polsce potwierdzono fenotypowo i genetycznie zaledwie kilka takich przypadków (dane Instytutu Genetyki i Biotechnologii, Wydziału Biologii, UW). Przypadki hybrydyzacji przebadane w innych europejskich krajach wskazują, że dochodzi do niej zwykle wówczas, gdy samica wilka skojarzy się z samcem psa (Vilà et al. 2003, Iacolina et al. 2010, Muñoz-Fuentes et al. 2010, Godinho et al. 2011), sytuacja odwrotna – krzyżowanie się samca wilka z suką psa jest znacznie rzadsze (Hindrikson i in. 2012). Powodem tego „mezaliansu” jest brak w pobliżu niespokrewnionego samca wilka w czasie, gdy wilczyca ma cieczkę, czyli w lutym. Może się zdarzyć, że młoda samica przybywa w obszar niezasiedlony jeszcze przez wilki, lub też w jej otoczeniu są tylko blisko spokrewnione wilki, jej ojciec i bracia. Bywa też, że jej partner zostaje upolowany lub skłusowany tuż przed rują. Jeśli w lesie, gdzie żyje taka samica, wałęsają się psy, może dojść do skojarzenia się z psem. W odróżnieniu od wilków, psy zwykle nie pomagają samicom w wychowaniu potomstwa. Zatem wyżywieniem i wychowaniem miotu mieszańców zajmuje się tylko i wyłącznie wilczyca, ewentualnie z pomocą ubiegłorocznego potomstwa, jeśli takie posiada. Szczenięta rodzą się najczęściej w wykopanej przez matkę norze, a potem czekają w dobrze ukrytym legowisku na przyniesiony przez nią pokarm. Gdy dorosną, zaczynają towarzyszyć jej w polowaniach na dzikie zwierzęta kopytne. Mogą one odziedziczyć po ojcu szereg cech wyglądu (np. mniejszy wzrost, krótki ogon, klapnięte uszy, psie umaszczenie i strukturę sierści) oraz szereg psich genów odpowiedzialnych za adaptacje pokarmowe czy fizjologiczne, natomiast ich zachowanie w ogromnej mierze kształtuje się we wczesnej młodości, gdy stale przebywają z matką wilczycą. Fakt, iż od urodzenia hybrydy mają kontakt wyłącznie z wilkami (matką i ewentualnie młodymi wilkami - potomkami matki z poprzedniego roku) powoduje, że zachowują się i reagują na zagrożenia (w tym na ludzi), identycznie jak wilki. Można powiedzieć, że są „głęboko przekonane, iż są wilkami”. Nie ma na to wpływu fakt, że ich wygląd może znacząco odbiegać od wyglądu reszty grupy rodzinnej. Uwarunkowania te powodują, że mieszańce wilków z psami nie są ani bardziej zuchwałe ani bardziej niebezpieczne dla ludzi niż wilki. Literatura: Godinho R., Llaneza L., Blanco Lopes S., Álvares F., García Palacios V., Cortés Y., Talegón J., Ferrand N. 2011. Genetic evidence for multiple events of hybridization between wolves and domestic dogs in the Iberian Peninsula. Molecular Ecology 20: 5154–5166. Hindrikson M., Männil P., Ozolins J., Krzywinski A., Saarma U. 2012. Bucking the trend in wolf-dog hybridization: first evidence from Europe of hybridization between female dogs and male wolves. PLoS ONE 7(10): e46465. Iacolina L., Scandura M., Gazzola A., Cappai N., Capitani C., Mattioli L., Vercillo F., Apollonio M. 2010. Y-chromosome microsatellite variation in Italian wolves: a contribution to the study of wolf-dog hybridization patterns. Mammalian Biology 75: 341–347. Muñoz-Fuentes V., Darimont Paquet Leonard 2010. The genetic legacy of extirpation and re-colonization in Vancouver Island wolves. Conservation Genetics 11: 547–556. Vilà C., Walker C., Sundqvist Flagstad Ø., Andersone Z., Casulli A., Kojola I., Valdmann H., Halverson J., Ellegren H. 2003. Combined use of maternal, paternal and bi-parental genetic markers for the identification of wolf–dog hybrids. Heredity 90: 17–24. Rozmiarwysokość: psy – 53,5–60 cm, suki – 50,5–56 cmwaga: psy – 20,5–28 kg, suki – 15,5–23 kgUmaszczeniedopuszczalne umaszczenia jednolite i ze znaczeniami, czarne, szare, agouti, sobolowe, rude, białe; pies nie może być pręgowany i merleCharakterniezależny, łagodny, przyjacielskiDługość życia12–15 lat Według klasyfikacji FCI siberian husky należy do grupy 5, w której są szpice i psy ras pierwotnych, a potem sekcji 1 – nordyckich psów zaprzęgowych. To stara rasa wyhodowana specjalnie z myślą o pracy w ciężkich warunkach na odległych, północnych terenach. Psy husky są wytrzymałe i bardzo lubią ruch. Niektórzy przedstawiciele tej rasy źle jednak znoszą upały. Coraz częściej husky hodowane są w różnych zakątkach świata, ponieważ są wyjątkowo przyjazne i piękne. Zanim zdecydujesz się na zakup psa syberyjskiego, poznaj najważniejsze informacje o husky. Husky – opis rasy i jej krótka historia Początki rasy husky syberyjski sięgają trzech tysięcy lat wstecz. Ludy zamieszkujące północno-wschodnią Syberię wyhodowały silne i wytrzymałe psy, które wiele godzin ciągnęły sanie z upolowaną zwierzyną lub ekwipunkiem. W wieku XX zostały one sprowadzone na Alaskę, by brać udział w wyścigach psich zaprzęgów. Znany norweski badacz Roald Amundsen zafascynowany niezwykłymi możliwościami tych zwierząt postanowił zabrać siberian husky na biegun północny. Ekspozycja jednak nie doszła do skutku, a psy Amundsena posłużyły Leonardowi Seppali do ujednolicenia wzorca rasy. Pierwsze psy tej rasy dotarły do Polski ze Szwecji w 1983 roku. Pierwszą suką hodowlaną w naszym kraju była Yuonna. Na wystawach psów rasowych z roku na rok prezentowanych jest coraz więcej przedstawicieli siberian husky pochodzących z licznych polskich i zagranicznych hodowli. Coraz częściej też odbywają się w naszym kraju psie zawody dla psów pociągowych. Jednak popularność tej rasy w Polsce podsycana przez kino to nie tylko blaski, ale i cienie. Obecnie wielu przedstawicieli syberyjskich psów trafia do schronisk i fundacji, gdzie czekają na nowe domy. Wielu ludzi zafascynowanych pięknem psa z dalekiej Północy nie zna bowiem specyfiki rasy i nie potrafi wychować swojego podopiecznego. Ponieważ czworonóg staje się ogromnym problemem dla całej rodziny – traci dom. Siberian husky – charakterystyka rasy Husky syberyjski jest psem średniej wielkości, o pięknych, pełnych gracji ruchach. Stworzony został do pracy, dlatego nie zdradza oznak zmęczenia nawet po kilkukilometrowym biegu. Cechują go siła, wytrzymałość i szybkość. Ma gęste futro o różnorodnym umaszczeniu: od białego po czarny. Cechą wyróżniającą husky jest to, że psy tej rasy przybierają charakterystyczną maskę, czyli układ kolorów i kształtów na głowie. Mogą być to formy okularów, gwiazdek, mogą także przypominać pluszowego misia. Husky w ciągu swojego życia mogą zmienić kolor umaszczenia z ciemnego na jasne i odwrotnie. Waga psów husky sięga od 20,5 do 28 kilogramów. Suki są nieco mniejsze i lżejsze. Ich waga mieści się w przedziale od 15,5 do 23 kilogramów. Największą rozpoznawalność psy tej rasy zawdzięczają jednak pięknym, migdałowym, nieco skośnym oczom – brązowym lub jasnoniebieskim. Dość często występuje różnobarwność tęczówek. Siberian husky wyróżnia się spośród przedstawicieli innych ras także wspaniałym charakterem. Husky jest łagodny i przyjacielski nawet wobec obcych. Dlatego nie nadaje się na stróża – każdego napotkanego człowieka traktuje bowiem jak dobrego znajomego. Czasem jedynie wykazuje pewną rezerwę wobec osób, które spotyka po raz pierwszy. Typowe jest również to, że nie wykazuje on agresji wobec innych psów. Szczenię siberian husky jest żywiołowe i ciekawe świata. Już małego pieska należy uczyć przywołania, gdyż jako dorosły pies może mieć skłonność do ucieczek i włóczęgostwa. Husky – długość życia i zdrowie rasy Kolejnym atutem tej wspaniałej rasy jest również to, że należy ona do długowiecznych. Nierzadko przedstawiciele tego popularnego czworonoga dożywają 15 lat. Szczeniaka wychowujemy bez przemocy, łagodnie, wykorzystując smakołyki. Trzeba pamiętać, że pupilowi należy zapewnić dużo zajęć i ruchu, gdyż nudzący się husky przekopie i spustoszy nasz ogród, a trzymany w mieszkaniu rozprawi się z leżącymi w zasięgu pyszczka przedmiotami należącymi do domowników. Siberian husky to pies obdarzony żelaznym zdrowiem. Z reguły jest odporny na większość chorób. Ma wydajny układ mięśniowo-szkieletowy, co sprzyja zachowaniu przez lata znakomitej kondycji. Opiekun musi jednak wiedzieć, że młodego psa w okresie intensywnego wzrostu nie można przeciążać fizycznie, zmuszając do biegów – na przykład – przy rowerze. Lekarz weterynarii pomoże w doborze odpowiednich suplementów dla naszego malucha. Warto również wybierać taką hodowlę, w której psy badane są pod kątem dysplazji stawów biodrowych. Najczęstsze choroby siberian husky Husky mają tendencję do dermatozy cynkozależnej, choroby związanej z niedoborem cynku lub utrudnionym wchłanianiem tego pierwiastka. Objawia się ona miejscowymi wyłysieniami i innymi zmianami skórnymi głównie dookoła oczu, na wargach, podbrzuszu lub syberyjskie podatne są także na jaskrę, która w swojej przewlekłej formie może prowadzić do ślepoty, powiększenia gałki ocznej czy zwyrodnienia mieszków włosowych to kolejna przypadłość psa z Północy. Opiekun musi zwrócić szczególną uwagę na przerzedzenia się włosa, jego suchość i może wystąpić podrażnienie krtani. To wada wrodzona prowadząca do upośledzenia pracy chrząstek krtaniowych i fałdów głosowych. W fazie początkowej objawia się kaszlem, nietolerancją wysiłkową i dusznością. Pies rasy husky – porady dla właścicieli w skrócie Siberian husky odznacza się dużą aktywnością i będzie odpowiednim towarzyszem dla osób ceniących sobie ruch na świeżym powietrzu. W wychowaniu nie sprawia większych problemów, szybko uczy się zachowania czystości, a – przy jednocześnie odpowiednio konsekwentnym i łagodnym podejściu właściciela – bez problemów przyswoi podstawowe komendy. Nie jest jednak psem polecanym dla początkującego hodowców, gdyż bywa często uparty i niezależny. Ten pierwotny pies obdarza swojego opiekuna bezwarunkową miłością, przywiązuje się równie mocno do wszystkich członków rodziny. Jednocześnie nie jest absorbujący i gdy spełnimy wszystkie jego potrzeby, nie będzie nachalnie narzucał swojej obecności. Siberian husky – żywienie Husky syberyjskie to psy wybredne, wymagające karmy doskonale zbilansowanej. Nie jedzą dużo, ale ze względu na swą użytkowość potrzebują specjalistycznego żywienia. Pielęgnacja syberyjskiego husky Husky linieje intensywnie, głównie w okresie wiosenno-letnim, gdyż właśnie wtedy zrzuca cały podszerstek. Regularne szczotkowanie i wykorzystanie dobrej jakości szczotki pomoże w pozbyciu się uciążliwej sierści z domu. Nie należy przycinać sierści siberian husky. Wychowanie husky Niewątpliwie nieco dzika natura syberyjskich husky może stanowić spore wyzwanie dla niedoświadczonego opiekuna. Przy wychowywaniu psa warto skorzystać z porad szkoleniowca i behawiorysty, który pomoże zrozumieć charakter podopiecznego i przybliży zasady komunikacji z psem. Szczeniaka natomiast można zapisać na zajęcia psiego przedszkola, gdzie nauczy się on podstawowych umiejętności, takich jak chodzenie na luźnej smyczy, właściwej reakcji na przywołanie, zabawy z opiekunem i dobrych relacji z innymi psami. Siberian husky – wady i zalety przedstawicieli rasy Plusy posiadania psa z Syberii: to wierny towarzysz swojego opiekuna,jest niezwykle oddany i przyjacielski – również wobec obcych,nie wykazuje agresji wobec innych psów,cechuje go wytrzymałość i odwaga,odznacza się dobrym zdrowiem,jest długowieczny,mało szczeka,jest aktywny i chętny do pracy, do której został stworzony. Wady siberian husky: to pies bardzo niezależny, typowy indywidualista,przejawia skłonność do ucieczek i włóczęgostwa,jest trudny w szkoleniu,nie znosi nudy,nie nadaje się dla rodzin z małymi dziećmi,często wyje,ma tendencje do niszczenia,cechuje go olbrzymia potrzeba ruchu,bywa głuchy na przywołanie,ma silny instynkt łowiecki,kopie dziury,nie nadaje się do psich sportów bazujących na posłuszeństwie,nie nadaje się dla początkującego hodowcy. To, ile zapłacisz za tego wspaniałego psa, uzależnione jest od wielu czynników. Zakup siberian husky z metryką ZKwP to wydatek rzędu od trzech do ośmiu tysięcy złotych. Szczenięta po utytułowanych rodzicach lub psach pracujących niewątpliwie są droższe. Należy unikać kupna psów z pseudohodowli. Maluchy z takich miejsc są tańsze, ale często nie spełniają wymogów wzorca, nie mają udokumentowanego pochodzenia, a co gorsze, obciążone są chorobami genetycznymi. Masowi producenci szczeniąt nie zwracają również uwagi na ich prawidłową socjalizację. Siberian husky jako pies pierwotny nie nadaje się dla osoby niekonsekwentnej, niecierpliwej, nerwowej, mało pewnej siebie. Nie będzie również odpowiednim kompanem dla domatora czy osoby spędzającej w pracy wiele godzin. Jeśli zatem lubisz piesze bądź rowerowe wędrówki lub fascynują cię wyścigi psich zaprzęgów, a do tego masz czas i ogromne pokłady cierpliwości, by uczyć swego pupila potrzebnych w codziennym życiu komend – to pies właśnie dla ciebie. Ciekawostki o rasie husky Rasa husky ma też swojego bohatera – Balto. Ten czworonóg w 1925 roku, w trakcie panującej w Ameryce epidemii błonicy, pokonał 1000 kilometrów, wioząc szczepionkę. Niestety, nie doczekał się ludzkiej wdzięczności. Został bowiem sprzedany do cyrku, gdzie był głodzony i trzymany na łańcuchu. Dopiero pewien przedsiębiorca zorganizował zbiórkę pieniędzy, dzięki której Balto został wykupiony i znalazł schronienie w ZOO w Cleveland, gdzie przebywał aż do śmierci. Następnie jego ciało spreparowano i wystawiono dla zwiedzających. Do dziś w Central Parku stoi pomnik z brązu przypominający Amerykanom tego zasłużonego psa. Popularne imiona dla psa rasy siberian husky Popularne imiona dla psa rasy siberian husky to: Luna;Lola;Maks;Bruno;Nela. W naszej strefie klimatycznej hybrydy zwierząt to głównie żubronie, czyli połączenia żubra z krową czy wilczaki. Spotkać można też mieszańce dzików ze świniami (często z łatkami), muły, a więc dziecko klaczy i osła oraz mieszańce kotów domowych z dzikimi. Czy hybrydy zwierząt są zagrożeniem?Mieszańce w naturze występują, ale to wcale nie oznacza, że tak powinno być. Wręcz przeciwnie: mieszanki międzygatunkowe powstają, bo w dużej mierze odpowiada za to człowiek. A konkretnie jego nieodpowiedzialne traktowanie bardziej udomowionych - hybryda wilka i psa. Wilk czy pies?Jak tłumaczy w rozmowie ze Spider's Web dr inż. Anna Wierzbicka z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, w naszej strefie klimatycznej do podobnych gatunkowych mezaliansów dochodzi głównie w przypadku żubroni, czyli połączenia żubra z krową. Spotkać można też mieszańce dzików ze świniami (często z łatkami), muły, a więc dziecko klaczy i osła oraz kotów domowych z dzikimi. - Na świecie mamy wiele różnych mieszańców np. lwy z tygrysami czy niedźwiedzie polarne z niedźwiedziami grizzly - dodaje do takich nietypowych połączeń dochodzi, to można by dojść do wniosku, że natura "tak chce". O ile w niektórych przypadkach - na przykład żubroni, których poród może zabić krowę - kończy się to źle, tak przecież taki wilczak żyje i jest akceptowany przez kamerą w Rezerwacie Pokazowym Żubrów w Białowieży - Żubronie- Są dwa poglądy na sprawę - tłumaczy dr inż Anna Wierzbicka. - Biologowie ewolucyjni podkreślają, że hybrydy mogą przyczynić się do powstawania nowych gatunków i polepszać dostosowanie do środowiska. Inaczej uważają biolodzy zajmujący się ochroną przyrody i bioróżnorodności, którzy patrzą na hybrydy jako na uszczuplanie puli genowej i zagrożenie dla występowania gatunków przykład pies przekazuje geny odpowiedzialne za adaptacje pokarmowe czy fizjologiczne. Jak się można domyślić, dla wilków są one Jest też wiele przykładów, gdy hybrydyzacja spowodowała wyginięcie lokalnego, naturalnie występującego gatunku - na przykład ryba ambystoma - dodaje dr inż. Wierzbicka. "Natura tak chciała"? Sporo na sumieniu ma człowiek - To on wyhodował psa, nie upilnował i wprowadził do środowiska naturalnego. Tak więc eliminacja hybryd jest próba posprzątania bałaganu, który człowiek uczynił wcześniej - stwierdza moja rozmówczyni. Eliminacja brzmi groźnie. Czy faktycznie odstrzał jest jedyną formą poradzenia sobie z problemem? Teoretycznie nie. Jak mówi Spider's Web dr inż. Anna Wierzbicka, zwierzę mogłoby żyć bez dawnej przyszywanej w tym, że to rodzi nowe zawiłości: najpierw mieszańca trzeba wyłowić, a potem stworzyć mu warunki do życia. Naukowczyni zauważa, że zwierzęta zwyczajnie źle znoszą zamknięcie i separację z grupą rodzinną. Dlatego mniejszym złem jest zazwyczaj uśmiercenie Na tym właśnie polega rola człowieka, aby do podobnych zdarzeń nie dochodziło. - Psy i koty domowe można upilnować i po prostu spowodować, że będzie ich mniej. Wtedy będą miały mniej okazji do spotkań z dzikimi zwierzętami. Nie będą się krzyżować, a przede wszystkim nie będą zabijać dziko żyjących zwierząt. To jest obecnie dużo większy problem niż hybrydyzacja, jeśli chodzi o ochronę bioróżnorodności - zauważa dr inż. Wierzbicka. - Skoro koty zabijają tak wiele zwierząt, to dlaczego nic z tym nie robimy? Obecnie sytuacja prawna wydaje się być niekonsekwentna: jeśli celowo zabiję chroniony gatunek ptaka, ponoszę konsekwencje, jeśli wypuszczę kota, który - wiemy to z naszych badań - zabija dziesiątki gatunków chronionych, nie ponoszę żadnych konsekwencji - zauważał jeden z autorów badania, Michał Żmihorski. Kot poluje na gołebia Pewnego dnia możliwe stanie się stworzenie tkanek ludzkich służących przeszczepowi serca lub nerek - stwierdził Izpisua, szef laboratorium genetycznego w kalifornijskim Instytucie Salka. Hiszpański badacz wyjaśnił, że stworzenie embriona będącego hybrydą człowieka i małpy możliwe było podczas prac w chińskich laboratoriach. Dodał, że w pracach tych uczestniczyli naukowcy z chińskiego Uniwersytetu Nauki i Technologii w Kunming, a także z Katolickiego Uniwersytetu im. Św. Antoniego w hiszpańskiej Murcji. "Czysto naukowe powody badań" Izpisua wyjaśnił, że wstępem do stworzenia krzyżówki embriona człowieka i małpy było przeprowadzone przez jego zespół w 2017 r. studium nad skutecznym wprowadzeniem ludzkich komórek do tkanek organizmu świni. Wyjaśnił, że najnowszy eksperyment opierał się na wszczepieniu do liczących 6 dni małpich zarodków komórek człowieka. Dodał, że po 19 dniach od tego zabiegu, przeprowadzonego na 132 embrionach, przetrwały tylko trzy krzyżówki. Powody, dla których przeprowadziliśmy te badania w Chinach są czysto naukowe (…). Nasi współpracownicy z tego kraju są uznanymi ekspertami w badaniach nad małpami i żyją tam jedne z największych na świecie kolonii tych zwierząt, dodał Izpisua, wskazując, że studia tego typu dozwolone są także w USA, Hiszpanii oraz Wielkiej Brytanii. Sekwencjowanie genetyczne wykazało, że ludzie i małpy, a konkretnie szympansy, pod względem DNA są do siebie bardzo obu gatunków jest aż w 99 procentach identyczna! Szympansy oraz małpy bonabo uważa się za najbliższych żyjących ewolucyjnych kuzynów człowieka. Specjaliści zapewniają, że dzięki kolejnym badaniom dowiemy się więcej na temat ewolucji ludzkiego genomu i zrozumiejmy, dlaczego ludzie zapadają na raka i inne choroby, na które szympansy chorują bardzo rzadko!Międzynarodowy zespół naukowców na czele z Juanem Carlosem Izpisúa Belmonteem początkiem roku powiadomił o powodzeniu kontrowersyjnego eksperymentu, który odbył się w Chinach. Potwierdzono wyhodowanie pierwszych hybrydowych zarodków człowieka-małpy. Wcześniej ten sam naukowiec zasłynął z próby wyhodowania zarodków świń połączonych z ludzkimi komórkami macierzyńskimi. Eksperyment zakończył się tylko częściowym sukcesem, dlatego postanowiono spróbować ze zwierzętami bliższymi człowiekowi. Jak doszło do powstania zarodka małpy i człowieka? Otóż najpierw zespół naukowców stworzył genetycznie zmodyfikowany zarodek małp, do którego włączono geny odpowiedzialne za tworzenie narządów. Później wprowadzono do nich ludzkie komórki macierzyste. Chodziło o to, aby ludzkie komórki macierzyste przejęły kontrolę nad rozwojem narządów małpy. Embrion został zniszczony w 14-tygodniu, aby nie dopuścić do rozwoju układu nerwowego. Ten artykuł ma więcej niż jedną stronę. Przejdź na kolejną, by czytać dalej.

hybryda człowieka z psem